Abonneer Log in

Alternatieve September­verklaring

Samenleving & Politiek, Jaargang 26, 2019, nr. 7 (september), pagina 32 tot 33

Iedereen in Vlaanderen moet opnieuw zekerheid krijgen voor de toekomst, in plaats van ons blind te staren op een lichtbak uit het verleden.

Beste collega's,

Vandaag staat Vlaanderen op een tweesprong. Helderder dan ooit tekent zich een duidelijke keuze af. Een keuze die fundamenteel is wat mij betreft. Kiezen we voor het verleden? Of kiezen we voor de toekomst? Waar sommigen liever vasthouden aan nostalgie en recepten uit het verleden, kiezen wij vandaag resoluut voor de toekomst. Een toekomst waar iédereen in Vlaanderen die elke dag opnieuw zijn of haar best doet, daarvoor beloond wordt. Een Vlaanderen dat zorg draagt voor wie elke dag knokt, maar toch niet mee kan. Een Vlaanderen dat mensen niet zomaar blind opdeelt in categorieën, maar iédereen actief aanspoort om mee bij te dragen aan een warme en solidaire toekomst.

Want laat ons eerlijk zijn. Er ligt werk op de plank. Héél veel werk. Hoe lang kan een welvarende regio als Vlaanderen nog dulden dat 15.000 mensen jaren moeten wachten op een zorgbudget? Hoe lang zullen we nog dulden dat er elke dag 28 Vlamingen een zelfmoordpoging ondernemen? Hoe lang zal Vlaanderen nog dulden dat duizenden senioren elke maand bij hun kinderen moeten bedelen om hun rusthuisfactuur te betalen? Geen enkel canon of geen enkel museum over ons roemrijk verleden kunnen die schandvlekken bedekken. Dat doe je met beleid dat écht iets verandert in het concrete leven van al die Vlamingen. Door te investeren in de toekomst van alle Vlamingen. Dan zijn er die de voorbije weken en maanden zonder schaamte pleiten om te besparen op die toekomst, precies om te kunnen investeren in het verleden. Minder geld voor zorg en onderwijs, des te meer geld voor nationalistische symbolen.

Dat is niet mijn Vlaanderen, dat is niet het Vlaanderen waar wij voor staan. Wij kiezen resoluut voor een Vlaanderen dat durft te kiezen voor morgen. Een Vlaanderen waar we eindelijk komaf maken met die schandvlekken: de jarenlange wachtlijsten in de jeugdzorg, de falende persoonsvolgende financiering voor Vlamingen met een handicap, de te hoge schoolkosten die wegen op de studiekeuze van te veel jongeren, de woningprijzen die de pan uit swingen, de torenhoge rusthuisfacturen, of het manifest gebrek aan zorgkundigen, verplegers of leerkrachten. Precies met die schandvlekken maakt het nieuwe Vlaamse regeerakkoord komaf.

Collega's, dit regeerakkoord zorgt ervoor dat Vlaanderen in de toekomst zal werken voor alle Vlamingen en niet enkel voor een kleine groep die het al goed heeft. Elke beleidsmaatregel zal voortaan afgewogen worden tegen wat altijd onze ambitie moet zijn: hoe maken we van Vlaanderen de meest welvarende regio voor iédereen? Dat doen we door te durven. Durven te investeren in die zaken die een gemeenschap versterken, zoals onderwijs, zorg, publieke dienstverleningen, maar ook is het tijd om elke Vlaming die zijn best doet, te geven waar die recht op heeft. En dat is wat wij gaan doen.

Wij gaan aan de kant staan van iedereen in Vlaanderen die de mouwen opstroopt. In ons onderwijs zijn dat de leerkrachten, de directeurs, maar ook de kinderverzorgers. Daarom is het na jarenlange besparingen tijd om weer te investeren in ons onderwijs. Want ons onderwijs is de motor van onze vooruitgang. Sterk en betaalbaar onderwijs voor alle leerlingen, ongeacht hun talenten is de beste garantie op een welvarend Vlaanderen.

Een welvarend Vlaanderen is een zorgzaam Vlaanderen. Een Vlaanderen dat zorg draagt voor wie onze steun het meeste nodig heeft. Steeds langere rijen aan de voedselbanken, steeds meer jongeren die wachten op psychologische hulp, jarenlange wachtlijsten. Dat is het Vlaanderen van vandaag. En dan stel ik jullie de vraag: hoe lang nog? Net daarom grijpen wij in.

Een Vlaanderen, collega's, dat haar verleden echt wil eren, doet dat door zorg te dragen voor zijn die er voor gezorgd hebben dat we vandaag staan waar we staan: onze senioren. Niet door met vlaggen te zwaaien of eretekens uit de delen, maar door ervoor te zorgen dat zij niet langer bij hun kinderen hoeven te bedelen om hun rusthuisfactuur te kunnen betalen. Met een lagere rusthuisfactuur en de garantie dat die nooit meer zal bedragen dan je inkomen, daar helpen we onze senioren pas mee.

Tot slot is een ambitieus Vlaanderen een Vlaanderen dat zijn nek durft uit te steken, ook internationaal. Gaan we het klimaat op ons eentje redden? Tuurlijk niet. Maar Vlaanderen mag niet wachten op anderen. Integendeel, Vlaanderen moet voorop lopen. Deze Vlaamse regering kiest dan ook voor een offensieve klimaatagenda. Geen Calimero-houding meer maar ambitieuze doelstellingen waarmee Vlaanderen de weg toont. Een weg waar niemand verliest. Een weg waar niet de gewone Vlaming maar wel de grote vervuilers de rekening betalen.

Beste collega's, en hiermee sluit ik af: ons roemrijk verleden staat buiten kijf. Maar die roem kwam er niet door angst of conservatisme. Die roem kwam er niet door terug te plooien op het verleden. Wij zijn op ons best wanneer we ambitieus zijn. Ambitieus in het onderwijs, ambitieus in de zorg voor anderen, ambitieus om Vlaanderen gezond te houden voor de kinderen van morgen. Iedereen die aan dat Vlaanderen wil meewerken, heeft onze volledige steun. Iedereen in Vlaanderen moet opnieuw zekerheid krijgen voor de toekomst, in plaats van ons blind te staren op een lichtbak uit het verleden.

Wij kiezen voor morgen.
Wij kiezen voor de toekomst.
Ik dank u.

Samenleving & Politiek, Jaargang 26, 2019, nr. 7 (september), pagina 32 tot 33