Abonneer Log in

de introductie van de ontbossing

Samenleving & Poëzie

Frank Keizer schrijft gedichten waarin uitersten samenkomen. Zijn poëzie is uitgesproken eigentijds (ze beschrijft het bestaan van een jonge Nederlandse man in de vroege eenentwintigste eeuw) en tegelijk krachtig in de literaire traditie ingebed. Hij combineert daarnaast een spreektaalachtige toon met politiek-filosofisch jargon. Met deze bouwstenen werkt hij aan een oeuvre waarin hij zijn positie tegenover het laatkapitalistische heden bepaalt.

Keizer debuteert in 2012 met het chapbook Dear world, fuck off, ik ga golfen, waarin een ik-figuur zich geplaatst ziet in het volledig geprivatiseerde heden. Tegenover de vermarkting en het consumentisme speurt de ik-figuur naar plekken waar gemeenschappelijkheid en solidariteit zijn blijven bestaan. Veelzeggend is dat het boekje onder Creative Commons is uitgebracht: Keizer laat zijn lezers de gedichten dus gratis delen.

de gevolgen van het kappen komen nu pas echt binnen
bij je out of the clearings the commodities
can then come gushing
lees je hoeveel is er niet geïntroduceerd
toen wat nu uitkomt en niet alleen
het virus frederick had het al
over social murder
de aardappel als voedselbron en verwekker
van ziekten dus de hele politieke ecologie
zoals wij dat ondoorleefd nu noemen
onder zoveel andere namen bekend
die we vergeten zijn
(de mensen in mesopotamië
wisten toen zij de bomen omhakten
om aan land te komen om te bebouwen
ook niet dat ze iets in gang zouden zetten
dat hen weer van hun land zou verdrijven)
hoe breng je dit dichterbij?
misschien op de tast
is het de aanraking als toets
van het denken als relatie
zien na te voelen wat er groeide
voordat het werd omvergemaaid
beseffen dat we zelf zijn ontbost
er zo van doordrongen raken
point of no return