Abonneer Log in

Dit zijn de feiten

samenleving & Poëzie

Lotte Dodion (1987) is dichter en performer. Haar teksten zijn toegankelijk en eigenzinnig. Haar optredens zachte donderpreken. Haar debuutbundel ‘Kanonnenvlees’ (Uitgeverij Atlas Contact) verscheen in maart 2016 en is intussen aan haar vijfde druk toe. Een selectie van haar werk werd vertaald naar het Frans, Turks en Arabisch.

Dodion won heel wat (inter)nationale literaire prijzen. Zo stond ze o.a. in de finale van het Belgische én Nederlandse Kampioenschap Poetry Slam. Ze bouwde een ijzersterke podiumreputatie op en veroverde stormenderhand alle podia van de Lage Landen. Ze trad o.a. op tijdens Crossing Border, de Nacht van de Poëzie, Geen Daden Maar Woorden Festival, M-Idzomer, de Gentse Feesten, Incubate en Lowlands.

Als haar alter ego Felicity ‘Fifi’ Fatale geeft ze poëtische privé- audiënties in het Poëziebordeel. Samen met muzikante Chantal Acda toert ze met ‘Nu Nog Even Niet’, een intimistisch cross- over- project waarbij Chantal de teksten van Lotte op muziek zette.

Dodion was jarenlang directeur van het Vredescentrum van Antwerpen en is nu artistiek en zakelijk coördinator van VONK & Zonen, een jonge literaire organisatie die experimenteert met vernieuwende poëzieprojecten.

aan de oevers van de Seine
zetten vluchtelingen tenten op
terwijl de president (white, caucasian, male)
zijn hondjes uitlaat

een vrouw met een gesloten gezicht
schuilt onder de woorden
‘wegens omstandigheden dicht’

een verloren koffer
wordt nietsvermoedend omsingeld

het meisje met de helm op (stormkop)
ramt haar hoofd roepend
HET IS NIET BELANGRIJK

HET IS NIET BELANGRIJK
HET IS NIET BELANGRIJK
(x3)

in een parfumwinkel
wordt een vrouw gelucht

voor nachtwinkel Himalaya
een dronken man bij een berg blikken
zegt de wereld draait
valt vervolgens plat voorover

                                                                           kan je zijn val beschrijven?

7.5 6.4 6.8.

                                                                           DAMES EN HEREN, 
                                                                           EEN NIEUW PERSOONLIJK RECORD !!!

de eerste minister schraapt zijn keel
aan iedereen met geweten proficiat
aan wie het niet geweten heeft ook proficiat

een stem haperend uit krakende speakers

DIT IS EEN OPROEP AAN ALLE GEBROKEN HARTEN

BLIJF POMPEN BLIJF GODVERDOMME POMPEN

de dokter zegt
ik kan het niet helpen ik ben ook maar
een gevallen man in veiligheidshouding gelegd

een roedel lone wolves
huilend naar webcams
in een ivoren torenkamer
spint een vrouw met lange blonde haren
een tirade

                                   niemand weet 
                                   niemand weet 

                                                                           dat ik WHITEPOWER87 heet

een verklaring verschuift
van vestzak naar broekzak

                                                                           de minister zegt ik ben niet weggelopen 
                                                                           ik ben gewoon niet teruggekeerd

de verlaten vrouw
traint haar koprol
probeert zich zo klein mogelijk te maken
om alsnog

in zijn handbagage te raken

de vogel is gaan vliegen
de laatste stadsmus

op een veldbed van valse verklaringen
wacht het parlement
op evacuatie

de sprekende klok zegt

HET EINDE DER TIJDEN NADERT

(je moeder heeft gebeld

vergeet geen proper ondergoed te dragen)

de markt scandeert

HOGER
LAGER

                                                                                                het doel is duidelijk  

manifestanten vormen
een muurtje
de politie legt aan

een man fluistert in mijn oor ik denk dat ik geraakt ben

aan het water poseren drie duckfaces met voorbedachten rade

                                                                           VOLKSVIJAND NUMMER ÉÉN
                                                                            de selfiestick


                    KNIPPER TWEE KEER MET JE OGEN
                    ALS JE WIL WORDEN GERED

in het hart van de file
knielt een vrouw
twee vingers aan de dichtgeslibde ader

                                                                           zwakjes 
                                                                           komt een glimlach door 
                                                                           ik denk dat ze nog ademt.