Abonneer Log in

Wat er toen gebeurde

Samenleving & Poëzie

Marc Tritsmans (1959) is dichter. Hij studeerde tandheelkunde en werkt als milieuambtenaar. Na publicatie van een aantal losse gedichten in diverse literaire tijdschriften debuteerde hij in 1992 met de bundel 'De wetten van de zwaartekracht'. Centraal in deze en volgende bundels staan de fundamentele levensvragen, die grotendeels onbeantwoord blijven. Herinnering, verlangen en gemis zijn sleutelwoorden in de overwegend zachte, in melancholie gedrenkte gedichten. De dichter streeft daarbij duidelijk naar transparantie.

In 1991 won hij de P.-G. Buckinxprijs met ‘Cyclus Alpen’, en in 1995 opnieuw met het gedicht ‘Blad’. In 2010 werd hij bekroond met de poëzieprijs Melopee van de gemeente Laarne voor het gedicht ‘Geen aanleg’. In 2011 kreeg hij de Herman de Coninckprijs voor 'Studie van de schaduw', en tevens de publieksprijs voor het beste gedicht met ‘Uitgesproken’.

Niet tijdens een donkere nacht maar bij hard
en helder daglicht werd ons ontstolen
alles wat wij zo zelfgenoegzaam als
verworven hadden beschouwd.

Nog net werd ons toegestaan om vanachter
een verstikkend masker zo zuinig mogelijk
te ademen en zeker veilig en ver
genoeg van anderen vandaan.

Zelfs in het uur van hun sterven moesten we
onze dierbaren koudweg en alleen laten
gaan. Niemand van wie wij zo graag
zagen mochten we nog

raken of in de ogen zien. Om dood te verjagen

stond men ons naar het leven, legde men
ons hart en bloed helemaal stil. Maar
in ons hoofd was deze stilte

niet: met het tellen van de dagen knetterde
het daar almaar heftiger, greep leegte
verder om zich heen en dook op
de onontkoombare gedachte

dat de mens als zelfverklaarde enige rationeel
denkende soort zijn uiterste grenzen en
houdbaarheidsdatum ten slotte
wel moet hebben bereikt.