Jean-Luc Dehaene en Wilfried Martens duiken regelmatig op als voorbeelden van succesvol begrotingsbeleid waar de federale regering van Bart De Wever zich aan zou moeten spiegelen. Die reputatie is hardnekkig, maar strookt ze ook met de feiten?
Zowel onder Wilfried Martens als onder Jean-Luc Dehaene werd het begrotingstekort fors teruggedrongen met twee historische saneringen. Begin jaren 1980 bedroeg het structurele tekort 15,5% van het bbp. De regeringen Martens V en VI slaagden erin dat tekort in zes jaar tijd met 8,9 procentpunt te verminderen. De verbetering van het primair saldo (het saldo exclusief rentebetalingen) was nog indrukwekkender: 11,1 procentpunt. Onder de regeringen-Dehaene daalde het tekort met 7,5 procentpunt van het bbp: van 8,8% in 1992 tot 1,3% in 1999. Ook het primair saldo verbeterde met 3,7 procentpunt.
Ter vergelijking: de regering-De Wever erfde begin 2025 een structureel...