Europa lijkt zijn eigen succes niet langer te begrijpen. Het sloopt de enige wereldorde waarin het zelf gewicht heeft. Maar er is een alternatief.
Een wereldwonder, noemde schrijver Geert Mak de Europese Unie ooit. Onvolmaakt, vaak zoekend en allesbehalve perfect, maar historisch wel een uitzonderlijk project. Terecht. Europa hielp markten structureren, bouwde internationale instellingen mee op en koos voor samenwerking en diplomatie. Dat model werkte. Niet omdat Europa de sterkste was, maar omdat het erin slaagde een omgeving te creëren waarin ook de sterksten moesten functioneren.
Vandaag lijkt dat inzicht te verdwijnen. Europese leiders spreken steeds vaker over "geopolitiek realisme". Eerder deze week zei Ursula von der Leyen dat Europa niet langer de hoeder kan zijn van de bestaande internationale orde. De Duitse kanselier...