In de cultuurstrijd tegen 'woke' klinkt soms kritiek op progressieve stemmen die een moral high ground zouden opzoeken. Die 'linkse elite' zou zich toch zo graag als gutmensch profileren. Maar wat dan met rechtse opruiers die elkaar vandaag aanporren om hun 'taboedoorbrekend' groot gelijk luider te doen klinken?
Antiwokies hebben moeite met progressieve boodschappen. Eerder dan daarin een voorbeeldfunctie te zien, doen ze de boodschappers af als pastoors met een betuttelend vingertje. Hun motivatie zou om hun morele zuiverheid draaien en dat zou pas onzuiver zijn. Ze zijn met zichzelf bezig en willen zich beter voelen, klinkt het. Hun empathie zou onecht zijn, hun protest daarom onoprecht.
Het is ondermijnende retoriek die op de boodschapper schiet om de boodschap te kunnen negeren: een neutralisatiestrategie, op zoek naar hypocrisie om die breed uit te smeren, zodat niemand zich nog moreel aangesproken moet voelen. Als kinderen ons later vragen wat...