Antwerpen voert een beleid dat sociale problemen herleidt tot ordeproblemen. Hierdoor verschuift de aandacht van structurele oplossingen naar zichtbaarheid en controle, met beperkte effectiviteit én hoge sociale kostprijs.
Antwerpen wordt de laatste jaren geconfronteerd met zichtbare vormen van stedelijke kwetsbaarheid: open druggebruik, dakloosheid en psychische problematiek in buurten zoals het De Coninckplein, de Schijnpoortwijk en de Groenplaats. Deze fenomenen komen zelden geïsoleerd voor. Ze concentreren zich in specifieke hotspots waar sociale problemen zich opstapelen en zichtbaar worden in de publieke ruimte.
Dat het hier niet om een marginaal fenomeen gaat, blijkt uit recente cijfers van de stad Antwerpen zelf. In totaal werden 3.454 dak- en thuislozen geteld, onder wie 910 kinderen die samen met hun ouders zonder stabiele woonplaats leven. Een aanzienlijk deel van deze groep is aangewezen...